Basket

Innlegg skrevet av

Helene Sollid

Flyfoto frå Gripen, bruk 35/2, frå 1966 til 2018. Ei tidsreise.

Av GardenIngen kommentar

Hardt arbeid gir synlege resultat. Også sett frå lufta.

1966. Vakkert kulturlandskap i Gripen.
2000. Løa står framleis og ny silo er bygd, truleg på 70-talet.
2006. Huset har fått nytt tak, skifertaket er bytta ut med plater. Løa har ramle ned.
2011. Her har det skjedd mykje gjengroing. Svært mykje ugras, særleg lyssiv på innmark og beiter
2013. ( Eg kom i Gripen i 2012.) Her er gjengroingsprosessen stoppa, og reversering har byrja. Løemurane er rydda for råte treverk
2015. No byrjar det å visast at nokon har teke over, og jobbar med saka! Løemurane er delvis teke ned og bygd oppatt, slik at det er muleg å byggje ny løe på dei.
2018. Den positive utviklinga fortset. gler meg til neste flyfoto, då står den nye løa der. Sidan 2015 har eg bygd to utleigehytter og traktorgarasje, og bygd veg fram til hyttene. Sidan dette bildet vart teke har eg restaurert ferdig smia og eldhuset, bygd nytthønsehus, og no er ny grindløe snart ferdig på dei gamle murane.

Det er hardt å vere sterk og tøff!

Av SauenIngen kommentar

Gripavêren Marris kom heim på sundag. Gripavêren Gabriel, som eg brukar til mine søyer i år, kunne ikkje la det skje utan at han sa frå om kven som er sjefen. Sidan Marris og insisterte på å vere sjef, gjekk det som det av til gjer, det vert slåsting. Når gutane kjem heim etter å ha vore uleigd, vert det ofte litt småknuffing, men denne gonge braka dei skikkeleg saman. Først på kvar si side av gjerdet, så dei traspa det på fleire plassar. Det var ikkje anna å gjere enn å sleppe dei saman så dei kunne få fastsett rangordninga. Dei heldt på lenge, men til slutt var det Marris som kasta inn handlleet. Så då er det Gabriel Sjurson, som berre er ein risbit, som rular i Gripen. Men det alle veit, når me oppsummerar, er at det er Mamsen, altså meg, som er sjefen over alle sjefar. Og eg treng slett ikkje å vise krefter for å vere sjef. Kan det vere naturleg autoritet? Eller rett og slett kjærleik og respekt? Mest sannsynleg ei god blanding.

Det ser og høyrset fælt ut når dei brakar saman. Her byrjar dei å vere slitne. Det tek på å kjempe slik. No er dei uansett vener att, og Gabriel er attende til haremet sitt. Dei på si side, virkar ikkje imponert.

Om de lurar på om det ikkje er farleg å gå inn til dei? Det kan det vere, men ikkje med desse to. Dessutan er dei berre opptekne av kvarandre. Det er ikkje lett å få kontakt med dei. Eg prøvde å avleie dei med litt mat, men dei hadde for mykje uoppgjort, visstnok. Det har hendt at verar som har vore underlegne har kome springande til meg for å gøyme seg bak meg. “Mamsen , mamsen, hjelp meg! Billy er slem og vil ta meg!” Då vert det berre slutt på kampen, det er det ultimate teikn på å vere svekling og mammadalt, og slike gidd ingen tøffingar å slåst med. Det vert ikkje noko skikkeleg slåsskamp om dei ikkje er omlag jamnbyrdige. No har i alle fall desse to slåste frå seg, og mamsen har reinsa sår, plastra og trøysta. Og mykje mat, så dei kan ta seg fort inn.

Sjefen og nestsjefen, medan damene gir blaffen.

Sjå kven som kom!

Av UkategorisertIngen kommentar

Fredag 11. desember kom endeleg kalven me har venta slik på! Fiona er ei slik flink og god mor. Passar så godt på og har så gode morsinstinkt. Det er så godt når det går bra. Kalven, som er ei lita kvige, er så spros og sprek. Ho har byrja å hoppe og danse, og oppfører seg slik som kalvar skal. Ho er eit kvitt lite vidunder, berre bittelitt svart på snute, kring augo og litt på øyro, og svarte framklauvar. Ho vart fødd på den finaste dagen i vinter, med sol og frost. Difor vert ho heitande Rimros. Så fekk dei tre dagar utan jobbing i løa, men på måndag var me i gang igjen. Og kyrne tek det heilt chill. Ikkje noko stress, sjølv om me bankar og sagar, og skrur og kastar rundt på ting. No får eg att for investert tid saman med kyrne mine. Dei har full tillit til meg, og eg kan enkelt gjere alt eg må, også inne i boksen med Fiona og kalven. Og myyyyyyttji kos og kos og kos.

Rimros og mor Fiona.

No er det sikkert mange som lurar…skal denne kalven få gå med mor. Ja det får han. Og så skal eg mjølke i tillegg. Me skal rett og slett dele. Og Fiona synest det er greit, eg får lov, seier ho, sidan det er meg. 😉 Og om ei stund vert det kokt brunost i Gripen. Men løa må berre verte meir ferdig først.

Sjå på den fine flokken min!

Av Ukategorisert2 kommentar

Sauene mine er presentert på sidene til Matbyen Bergen, både med tekst, foto og ein fin film. Eg frydar meg over dette. (minus å høyre og sjå seg sjølv, det er berre så innmari kleint) Klikk på linkane under bildet.

https://www.facebook.com/visitbergenofficial/videos/300216554577194

https://www.visitbergen.com/spisesteder/matbyen-bergen/villsau-en-lokal-delikatesse-pa-vestlandet?fbclid=IwAR1wYaeC8u8qeOyUoNzEiUIlXBao3o8cSDXWmTUC_An_Tajq-NNrmNBJTXc

Silvio og Silvana.

Av SauenIngen kommentar
Silvana Sølvidotter (t v) og Silvio Sølvison. Kåra til det søtaste tvillingparet i Gripen i 2020.

Eg vil helst ikkje ha tvillingar, og eg prøvar å regulere med fôring. Dette året fekk eg det til, og har fått berre tre tvillingpar. Sølvi, Lilly Gullsdotter og Nadja Sølvidotter var dei tre som fekk tvillingar. Kvifor vil eg ikkje ha tvillingar? Fleire grunnar. Lamma vert ofte større når dei er enklingar. Det er lettare for mora å forsvare lamma mot rovdyr og rovfuglar når ho har berre eitt. Og neste år har eg tenkt å byrje å mjølke nokre av sauene. Har dei tvillingar, er det ikkje nok mjølk til at eg kan gjere det. Dette er alle svært gode grunnar til å helst ikkje ville ha tvillingar. Det tyder ikkje at eg er glad for kvart einaste lam som kjem. Desse to er i alle fall grusomt søte. Og dei vil vere saman, slik tvillingar vil. <3

Grunnarbeid, utfordringar, problem og løysingar.

Av Garden, HendingIngen kommentar

Det er mange utfordringar i eit slit stor prosjekt, der me gjer det meste på gamaldags vis (minus litt el-verkty) . Frunnarbeid er det vanskelegaste synnest eg, for eg har ikkje gjort så mykje av det tidlegare. Men eg har kome til at eg vil grave ei grøft på innsida av veggane, fylle med singel og leggje ned dreneringsrøyr. I staden for pumpestasjon, legg eg alt med helling, slik at vatn renn ut, på naturleg vis. I dei to romma i kjellaren skal eg ha støypt golv med helling, der vatn og land vert drenert ut. Eg skal ha kyr her, så det vert 30 cm med flis-talle på betongen. Der kan kyra gå fritt ikring og liggje der dei vil, og gå ut og inn når dei vil. Og vere saman med kalvane sine når dei kjem i månadsskiftet november -desember.