Skip to main content

Endeleg er gjestane attende!

Av UkategorisertIngen kommentar

Det er godt n√•r ting kjem i gjenge att etter alle koronarestriksjonane. Eg hat tent meir dei to siste m√•nadane enn dei to siste √•ra. Og gjestane er overstr√łymande glade og n√łgde. Det er eg og, endeleg aktivitet med folk og bes√łk! Her er eit lite d√łme p√• kva ein gjest laga etter √• ha vitja Skrivestova.

Bortom allfarveg Vestlandet

Av UkategorisertIngen kommentar

Me har hatt bes√łk av eventyrer og reiselivsp√•verkar Gunnar Garfors! Gripen gard og rurale tidsreiser er presentert i hans nyeste bok ¬ęBortom allfarveg Vestlandet.¬Ľ Det er stas. St√łtt Vestlandet og Gripen gard med √• kj√łpe boka. La dykk inspirere til √• reise p√• Vestlandet. Ekstra stas: boka er skrive p√• nynorsk.

 

 

 

 

Se dette innlegget på Instagram

 

Et innlegg delt av Gunnar Garfors (@garfors)

Flyfoto frå Gripen, bruk 35/2, frå 1966 til 2018. Ei tidsreise.

Av GardenIngen kommentar

Hardt arbeid gir synlege resultat. Også sett frå lufta.

1966. Vakkert kulturlandskap i Gripen.
2000. L√ła st√•r framleis og ny silo er bygd, truleg p√• 70-talet.
2006. Huset har f√•tt nytt tak, skifertaket er bytta ut med plater. L√ła har ramle ned.
2011. Her har det skjedd mykje gjengroing. Svært mykje ugras, særleg lyssiv på innmark og beiter
2013. ( Eg kom i Gripen i 2012.) Her er gjengroingsprosessen stoppa, og reversering har byrja. L√łemurane er rydda for r√•te treverk
2015. No byrjar det √• visast at nokon har teke over, og jobbar med saka! L√łemurane er delvis teke ned og bygd oppatt, slik at det er muleg √• byggje ny l√łe p√• dei.
2018. Den positive utviklinga fortset. gler meg til neste flyfoto, d√• st√•r den nye l√ła der. Sidan 2015 har eg bygd to utleigehytter og traktorgarasje, og bygd veg fram til hyttene. Sidan dette bildet vart teke har eg restaurert ferdig smia og eldhuset, bygd nytth√łnsehus, og no er ny grindl√łe snart ferdig p√• dei gamle murane.

Det er hardt √• vere sterk og t√łff!

Av SauenIngen kommentar

Gripav√™ren Marris kom heim p√• sundag. Gripav√™ren Gabriel, som eg brukar til mine s√łyer i √•r, kunne ikkje la det skje utan at han sa fr√• om kven som er sjefen. Sidan Marris og insisterte p√• √• vere sjef, gjekk det som det av til gjer, det vert sl√•sting. N√•r gutane kjem heim etter √• ha vore uleigd, vert det ofte litt sm√•knuffing, men denne gonge braka dei skikkeleg saman. F√łrst p√• kvar si side av gjerdet, s√• dei traspa det p√• fleire plassar. Det var ikkje anna √• gjere enn √• sleppe dei saman s√• dei kunne f√• fastsett rangordninga. Dei heldt p√• lenge, men til slutt var det Marris som kasta inn handlleet. S√• d√• er det Gabriel Sjurson, som berre er ein risbit, som rular i Gripen. Men det alle veit, n√•r me oppsummerar, er at det er Mamsen, alts√• meg, som er sjefen over alle sjefar. Og eg treng slett ikkje √• vise krefter for √• vere sjef. Kan det vere naturleg autoritet? Eller rett og slett kj√¶rleik og respekt? Mest sannsynleg ei god blanding.

Det ser og h√łyrset f√¶lt ut n√•r dei brakar saman. Her byrjar dei √• vere slitne. Det tek p√• √• kjempe slik. No er dei uansett vener att, og Gabriel er attende til haremet sitt. Dei p√• si side, virkar ikkje imponert.

Om de lurar p√• om det ikkje er farleg √• g√• inn til dei? Det kan det vere, men ikkje med desse to. Dessutan er dei berre opptekne av kvarandre. Det er ikkje lett √• f√• kontakt med dei. Eg pr√łvde √• avleie dei med litt mat, men dei hadde for mykje uoppgjort, visstnok. Det har hendt at verar som har vore underlegne har kome springande til meg for √• g√łyme seg bak meg. “Mamsen , mamsen, hjelp meg! Billy er slem og vil ta meg!” D√• vert det berre slutt p√• kampen, det er det ultimate teikn p√• √• vere svekling og mammadalt, og slike gidd ingen t√łffingar √• sl√•st med. Det vert ikkje noko skikkeleg sl√•sskamp om dei ikkje er omlag jamnbyrdige. No har i alle fall desse to sl√•ste fr√• seg, og mamsen har reinsa s√•r, plastra og tr√łysta. Og mykje mat, s√• dei kan ta seg fort inn.

Sjefen og nestsjefen, medan damene gir blaffen.